Adını her anışta huzura eriyorum
Aşkına susuzluğum diner gibi oluyor
Her ânım Senden Sana yaklaştırıyor beni
Hasretimin ateşi söner gibi oluyor
Yüreğim ışıl ışıl güneşe benziyorum
Yeryüzü etrafımda döner gibi oluyor
Nurunla sıklaşıyor ruhumun gel-gitleri
Azrail Sen”den beni diler gibi oluyor
Çoktandır hiçliğimin farkındayım Allah”ım
Cesaretim korkuma güler gibi oluyor..
Samim Cebeci
Cemal
18 Kasım 2011 at 15:47
Hiçliğin hissedilmesi gercek var olmaya doğru atılmış cok önemli bir adimdir.yokluğunda var olan,varlıkta bilmez yokluğu .sen tecelli eylemezsin perdede var iken.şart-ı izhar-ı vücudundur adîm olmak bana.samim beyi tebrik ediyorum